ช่วงก่อนจะปิดบล็อคก็ไม่ค่อยได้เข้าไปอ่านบล็อคใครเท่าไหร่

ยิ่งตอนปิดบล็อคยิ่งแล้วใหญ่

มาเริ่มอ่านอีกช่วงก็ตอนใกล้เปิดบล็อคอีกครั้ง ก็คิดถึงเพื่อนที่นี่นี่นา อิ อิ

เข้าไปอ่านบล็อคน้องนักเขียนรองเท้าแก้ว http://sinsin.exteen.com/

น้องเล่นส่ง Tag มาให้ซะงั้น มาแบบ delay เชียว

พี่ก็จะเขียนแบบดีเลย์ละกันนะจ๊ะ

.

๑. คนที่ไม่รู้จักเรา มักหาว่าเราหยิ่ง

เอ่อ...ความจริงไม่ได้หยิ่งหรอกนะคะ มันมองไม่ค่อยเห็นอ่ะค่ะ สายตาไม่ค่อยดี

แบบว่าเริ่มสั้นนิดหน่อยก็เลยใส่แว่นเฉพาะตอนเรียนพอเดินข้างนอก ถ้าอยู่ไกลๆก็ไม่รู้

ว่าเป็นใครแล้ว นอกจากจะจ้องจริงๆ แล้วสงสัยคงบุคลิคดีเกินเหตุ มันเลยเหมือนเชิดซะงั้น

แต่พอมารู้จักกัน เค้าก็บอกว่า........บ๊องว่ะ

.

๒. เรียนหลากหลายค่ะ

ก็อาจจะไม่หลากหลายนะ แต่ฉีกแนวประมาณว่า เรียนได้ตั้งแต่วิทย์-คอมฯ

ยันพยาบาลอ่ะค่ะ เหอ เหอ

.

๓. จมน้ำ บุ๋ง ... บุ๋ง

ไปเที่ยวน้ำตก นั่งบนห่วงยางกับเพื่อนสองคน พอร้อนก็โดดลง แต่ตรงนั้นดันลึก

ห่วงยางก็ลอยหนีไปแล้ว ...... จมสิคะ พอว่ายขึ้นมาได้ โดนเพื่อนดึงลงไปอีก

ตอนนั้นกลัวตายโคตรๆ ดีที่หันไปเจอเพื่อนอีกคน(ลืมตาในน้ำอ่ะ)เกาะห่วงยางอยู่ เลยรอด

ส่วนเพื่อนที่ดึงเรา คนแถวนั้นช่วยผลักห่วงยางมาให้.....เกือบไม่รอด.....

.

๔. นัดเพื่อนที่นอนรพ.มาดูหนัง

เพื่อนมันเบื่อค่ะ ก็เลยหนีออกมาจากรพ.พร้อมรถเข็น วันนั้นพยาบาลดันขยัน

เข้าไปวัดความดัน(คืนที่อยู่ก็ไม่มา) ไม่เจอคนไข้ เลยโทรไปบอกที่บ้านพอที่บ้านโทรตาม

ก็เหยียบแหลกสิคะงานนี้ จากปิ่นเกล้ามาพระมงกุฎ มาถึงเพื่อนรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าขึ้นเตียง

พ่อเพื่อนเปิดประตูเข้ามาพอดี ซึ่งก็คงเหยียบมาจากสุขุมวิท๒๓เหมือนกัน

พ่อไม่ว่าแต่ก็ต้องรู้เนื่องจากนอนขาเข้าเฝือกแต่หน้าเด้งมาก อิเพื่อนสองคนก็หอบแฮ่ก

.

๕. ต้องไปให้ได้

น้ำตกทีลอซู กะ ไนแองการ่า สองที่ที่หมายมั่นไว้

.

อย่าลืมเข้ามาอ่านตามที่บอกไว้นะจ๊ะ

.

.

ไม่ Tag ต่อละ เค้าโดนกันหมดแล้ว ใครอยากเขียนต่อก็ตามซำบายจ้า