เกือบหนึ่งปีแล้วที่จากบ้านมา

เกือบหนึ่งปีกับการพัฒนาทางด้านภาษาแบบเต่าขี้เกียจเดิน

( ทำไมยังรู้สึกโง่ โง่ เหมือนเดิม งัยม่ายรุ )

เกือบหนึ่งปีที่รู้สึกแกร่งขึ้น

เกือบหนึ่งปีที่รู้สึกว่าชีวิตนึงมีอะไรมากกว่าที่คิด

เกือบหนึ่งปีที่ยังคงเหงาๆ เหมือนเคย

เกือบหนึ่งปีที่ทำให้รู้สึกว่าชีวิตสับสนมากขึ้น

เกือบหนึ่งปีที่ทำให้มองสิ่งต่างๆอย่างเป็นกลาง เป็นจริง และลึกซึ้งมากขึ้น

เกือบหนึ่งปีที่ทำให้เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ( เยอะมาก )

เกือบหนึ่งปีที่ทำให้รู้ว่าตัวเองสามารถทำอะไรหลายๆอย่างที่คิดว่าจะทำไม่ได้

การอยู่ไกลบ้านมันก็มีส่วนดีเหมือนกันนะ

.

.

สงกรานต์ปีนี้เป็นปีแรกที่ไม่ได้เล่นน้ำ เพราะว่าวัดไทยที่นี่ไม่มีการสาดน้ำจ้ะ

แถมยังไม่ได้ไปทำบุญอีกต่างหาก เนื่องจากติดจ็อบพิเศษอยู่

กว่าจะเลิกงานที่ทำ งานที่วัดก็เลิกพอดี

วันเกิดปีนี้ยังไม่ได้ไปทำบุญอีกต่างหาก....แอบเศร้า

ห้ามถามว่าอายุเท่าไหร่ เพราะจะได้คำตอบว่าสิบแปด อุ โฮะ โฮะ

ช่วงนี้ชีวิตกลับมาวุ่นวายสุดๆอีกรอบ เลยห่างหายจากบล็อคไปซะนาน

นี่ก็ยังไม่หายวุ่นซักที

ยังคิดอยู่ว่าเมื่อไหร่ชีวิตจะกลับไปปกติสุขซะที

ช่วงนี้วุ่นเพราะว่าสมัครเรียนที่ใหม่เลยต้องหาที่อยู่ใหม่ทำให้ต้องหางานใหม่ไปด้วย

มันเลยมาประดังกันไปหมด

ว่าแล้วก็เลยต้องหยุดคิดซักพัก ด้วยการไปเที่ยวหาเพื่อนที่นิวเจอร์ซี่

สรุป..หาเรื่องเที่ยวซะงั้น อิ อิ

แล้วงัยจะเอารูปมาฝากละกันนะ

แล้วถ้ามีอะไรคืบหน้าจะมาบอกนะจ๊ะ

.

.

.

รู้สึกว่าที่บล็อคช่วงนี้จะหาสาระไม่ได้แฮะ มีแต่เรื่องของตัวเอง

ถ้างัยวันหน้าจะหาสาระมาลงบล็อคบ้างละกัน

คิดถึงทุกคนจ้า